ONDERSTAANDE TEXTEN KOMEN UIT HET BOEKJE "4 * 11 JAAR JEUGDSJRAVELERRE MHEER" (MET DANK AAN MAURICE BECKERS EN ROB LENNARTS)

 

 

Van de voorzitter

Frans van Proemeren

Hoelang is 44 jaar? Een half mensenleven, een heel lange tijd. Het is zeer zeker een grote prestatie om een vereniging met alle problemen en hoogtepunten gedurende 44 jaar in stand te houden. Uit het niets en zonder middelen is het jeugdcarnaval ontstaan. Voor zover ik weet, is onze ere-voorzitter Piet van Gerven al die jaren geleden een van de initiatiefnemers geweest. Jaren lang heeft hij de kar van de jeugdcarnaval getrokken. Bij de oprichting was ik 11 jaar oud. Ik kan me nog herinneren dat ik lid van de Raad was. Ik betwijfel of er wel 11 raadsleden waren. Geen probleem, de jeugdcarnaval van de Sjravelerre was een feit. Kleding of mutsen waren er niet. Niemand kon zien wie er bij de Raad hoorde, maar dit mocht de pret niet drukken. De eerste prins Harrie d'r eerste was heel herkenbaar en de gehele jeugdraad liep enthousiast achter hem aan. Mooie herinneringen.

In de loop van de afgelopen 44 jaar hebben er duidelijke veranderingen en verbeteringen in en om de jeugdraad plaatsgevonden. Zoals gezegd, met niets zijn we begonnen en nu staat er een heuse vereniging, netjes in het pak en niet meer weg te denken uit de Mheerdercarnaval. Vanaf de jeugdzitting tot en met het sluiten van de carnaval is onze jeugdraad actief. Ook presenteert de jeugdraad zich regelmatig buiten de grenzen van Mheer.

Wij, de Sjravelerre zijn trots op onze jeugdraad. Het is goed te weten dat de jeugd actief bezig is met carnaval. Zo kunnen we hopen op voldoende aanwas van toegewijde carnavalsvierders voor de toekomst en kan in Mheer nog jaren op een mooie wijze Kanaval gevierd worden.Een woord van dank aan alle oud-prinsen, jeugdraadsleden, oprichters en leiders voor deze mooie 44 jaar jeugdcarnaval in Mheer.

Met veel vertrouwen in onze jeugd op naar de 55 jaar!

Alaaf!

Frans van Proemeren voorzitter Sjravelerre.





Voorwoord 

door Pastoor Henk Zengers 

Vier maal 11 jaar jeugdcarnaval van De SjravelerkeJ in Mheer. Als ik zo door de lijst kijk van de eerste Sjravelerkes, de eerste Prins en de eerste jeugdraad van 1959, dan zie ik dat velen van hen nu respectabele huisvaders zijn van middelbare leeftijd, dat sommigen zelfs Abraham al gezien hebben en bijna opa zijn.

Ja, zo gaat dat in het leven. Maar al die ex-jeugdprinsen garanderen wel de toekomst van de Carnaval en in het bijzonder de toekomst van de jeugdcarnaval De SjravelerkeJ. Want wie van deze oud-prinsen zou nu tegen de Carnaval kunnen zijn? En wie zou niet graag zijn kleinkind als jeugdprins willen zien of zitting laten hebben in de jeugdraad?

Tradities die door de jaren heen zijn opgebouwd zijn essentieel binnen een dorpsgemeenschap zoals we die in Mheer kennen. Zulke tradities moeten voortgezet worden, omdat ze de gemeenschapsvorming bevorderen. De laatste jaren is er een instroom geweest van bewoners van buiten Mheer, maar de kinderen gaan wel naar dezelfde school en nemen deel aan activiteiten binnen de school één er buiten. Zo brengt ook de jeugdraad van de Sjravelerkes de Mheerder jeugd samen. Daarmee werken ze indirect aan de toekomst van de Mheerder gemeenschap en aan het ideaal dat mensen elkaar kennen en zich inzetten voor elkaar en voor organisaties en traditionele activiteiten binnen die gemeenschap.

De extra activiteiten voor het 4 x 11 jaar bestaan van de jeugdcarnaval in Mheer getuigen van de Mheerder gemeenschapszin. Onze huidige Prins van de grote Sjravelerre, Maurice de Eerste is niets te veel. Hij en de andere leden van het jubileumcomité zetten zich helemaal in om samen van dit jubileum iets heel aparts te maken.

Op 23 en 24 november is dan het grote jubileumweekend. Ik hoop dat het een groot feest mag worden, waar jong en oud van mogen genieten en dat ons als gemeenschap weer wat dichter bij elkaar mag brengen.

Proficiat Sjravelerkes!

Alaaf!

Pastoor Henk Zengers.



Voorwoord 

door de Burgermeester

Gaarne voldoe ik aan het verzoek van jeugdcarnavalsvereniging van De 5jravelerre uit Mheer om enkele inleidende woorden te schrijven voor deze jubileum-uitgave bij gelegenheid van het 44 jarig bestaan van deze jeugdcarnavalsvereniging.

Wederom kan een loot aan onze jubileumboom worden toegevoegd. In dit geval een loot van een jeugdcarnavalsvereniging. Bestuur en leden van harte gefeliciteerd! Ik maak er geen geheim van dat ik daar zeer trots op ben. En dat zeker in een tijd dat het steeds moeilijker wordt om vrijwilligers te vinden die bereid zijn om 'de kar' in een vereniging te trekken. Eveneens ben ik er trots op dat zoveel jeugdigen in onze gemeente zich geroepen voelen om carnaval, en dat in verenigingsverband, ieder jaar nog tezamen in hun dorpskern te vieren. In Mheer gebeurt dit nu al vierenveertig jaar. Hulde aan de mensen van het eerste uur die destijds tot de oprichting van deze jeugdvereniging hebben besloten. Zij hadden toen reeds visie. De praktijk - nu 4 x 11 jaar later - heeft dit uitgewezen. Zij hadden het gelijk aan hun zijde met hun opvatting dat de Carnaval er ook voor jeugdigen behoort te zijn. Een volksfeest dus voor zowel groot als klein.

Ongetwijfeld is de leiding in de loop der jaren met momenten van voorspoed en tegenslag geconfronteerd. Bij tegenslag was er veel moed en doorzettingsvermogen nodig om de draad weer op te pakken. Ook dat hebben bestuur en leden allemaal meegemaakt. Mijn waardering daarvoor. De Mheerder gemeenschap wens ik te feliciteren met deze jeugdcarnavalsvereniging. Ook na deze vierenveertig jaar zal de geschiedenis voor deze vereniging ongetwijfeld verder gaan. Bestuur en leden wens ik veel succes toe met hun jubileumfeest op 23 en 24 november a.s.

Moge een talrijk publiek U allen komen gelukwensen. Nogmaals van harte proficiat!

Margraten, oktober 2002

De Burgermeester, P.A. van Hassel.

 

Voorwoord

deur d'r Groete Preens Maurice d"r 1 ste

Namens het jubileumcomité 4 x 11 joar Jeugdkarnaval De Sjravelerkes

Veerenvirtig jaar gelèèje, vief daag veurdat karneval 1959 zow goe plaatsj veen de zooge de Sjravelerkes ut leevensleech. Zeeve jonges oet de vierde en zisde klas van de lieger sjoel gunt oonder leiding van der toenmalige vorst van de groete Sjravelerre, Piet van Gerven, sjtimme wèè der uursjte jeugdpreens van Mhèèr gèèt weere. Dit gebeurde in der kaffie boove aggen kirk, oe noe der Huub Quanten in zit. Toen Piet van Gerven alle sjtimme getild haw, waar de uursjte J eugdpreens bekint; Henri Sneepers haw de ier urn der uursjte heersjer te zie van de Sjravelerkes, en haw Mhèèr in navolging van Tebannet (oe toen al u jaar of twie de jeugdkarneval besjting) och ing jeugdkarneval.

Noe sjtèèt os jubileumfees vut de deur. lng gebeurtenis oe gans Mhèèr groutsj op kint zie, want hiel veul Mhrder jonges hubbe in de lor der joare in der Jeugdroad gezeete. Vèèrenvirtig doavan hubbe de ier gehad urn in ing van die joare jeugdpreens te zie gewèès. Dit jubileumfees word daarom opgedrage aan al die luuj die in de aafgeloape vèèr- en virtig jaar de Mhèèrder Jeugdkarneval hubbe gemak tot wat ze noe is. Saame mit ozze Jubileumpreens Luc der 1 stc en zienge raad gunt veer hie u fles van maake dat Mhèèr nog lang zal bie blieve.

De Sjravelerkes wille daarom alle luuj van Mhèèr bedanke vut hunne sjteun in de aafgeloape vèèr en virtig jaar. Natuurlik maag veer och neet vergeete urn os groete Sjravelerre te bedanke, oe de Sjravelerkes al die vèèrenvirtig jaar deel van hubbe goed gemak. Zoonder de sjteun van dis luuj haw veer dit jubileum noets gehoalt.

Tensjlotte wil ich alle leede van ut jubileum comité '4 x 11 jaar jeugdkarneval' bedanke veilt ut veule werrik dat ze in de aafgelaope twie jaar hubbe gehad urn dit jubileumfees tot sjtant te bringe. Namens dit comité wil ich dan nog alle luuj bedanke die hun medewerking hubbe vertiend urn dit jubileum te doon sjlaage. Och alle sjponssore, adverteerdersj en begunstigers wil ich namens ut jubileumcomité van harte bedanke. Allemoal u oonvergettelijk jubileumfees toegewunsj!



'A Mhèèr kint gene tippe! Alaaf!

Groete Prins Maurice d'r 1 ste

veurzitter jubileummmitéé 4 x lIjaar jeugdkarneval



1959 Henri Sneepers

Prins henri d'r 1ste

Als eerste jeugdprins van de Sjravelerre wil ik een stukje schrijven over mijn benoeming en het ontstaan van de jeugdkarneval in Mheer. In Banholt bestond reeds jeugdkarneval, dus konden wij in Mheer natuurlijk niet achterblijven. Met een groep jongens uit de vijfde en zesde klas werd besloten om een jeugdprins te kiezen. In overleg met vorst Piet van Gerven kwamen we in het huidige caféé Huub Quanten bij elkaar voor de verkiezing van de jeugdprins. De stemming vond plaats in de woonkamer van mevr. Lisa Frijns. We waren zover ik me kan herinneren met acht personen aanwezig. Nadat vorst Piet van Gerven alle briefjes had opengemaakt, bleek dat ik met vier stemmen tot eerste jeugdprins was gekozen. Dit vond allemaal plaats vijf dagen voor karneval.

Toen ik thuis kwam en zei dat ik jeugdprins was, vroegen ze meteen of ik gek geworden was en wat ik eigenlijk ging aantrekken. Het nieuwe cowboypakje was hierop mijn antwoord. Piet van Gerven zou voor een prinsenmuts zorgen. Gelukkig kon mijn zus Rina goed naaien en en dus gingen we nog snel in Maastricht stof kopen om een prinsenpakje te maken. Alles verliep naar wens en men had in Mheer voor het eerst jeugdkarneval.

Tijd voor een zitting was er niet meer en de jeugdraad bestond niet uit elf maar uit zeven personen met verschillende pakjes.

Ik had ook geen scepter, maar hiervoor in de plaats een mattenklopper en zo stonden wij op zondag in de jeugdoptocht.

Dit alles is nu 44 jaar geleden en dus is het tijd om een jubileum te vieren.

Ik wens de jeugdkarneval van de Sjravelerre een mooi en succesvol jubileumweekend. Verder wil ik het jubileumcomité bedanken, voor al het werk en de inzet die nodig is om dit jubileumweekend te organiseren.



Alaaf! !

De eerste jeugdprins van de Sjravelerkes Henri d'r eerste

 


1961 Jean Royen

Preens Jean d'r 1 ste

Jean is op dit moment 53 jaar en was een van de vroege leden van de jeugdraad. Hij werd lid van de jeugdraad in 1960, in die tijd nog een jeugdraad die bestond uit jeugd van Mheer en nog niet herkenbaar door een uniform. In Jean's tijd als prins werd de jeugdraad herkenbaar door het dragen van een hoge hoed. Zijn prinsenproclamatie werd geschreven twee dagen voor zijn 'uitkomen' door Piet van Gerven. En dat uitkomen gebeurde toendertijd niet op de zitting. De jeugdprins werd voor het begin van de kinderoptocht aan huis opgehaald door zijn 'raad'.

Jean herinnert zich zijn tijd bij de jeugdraad als een leuke tijd. Zijn prinsenjaar duurde naar zijn gevoel veel te kort. De carnavals dagen waren zo maar weer om. Later werd hij ook lid van de grote raad waarin hij vele jaren diverse functies heeft bekleed. Mede door hem kon de jeugdraad in de woelige zeventiger jaren blijven bestaan, zodat wij nu dit jubileum kunnen vieren.



1963 Fonnie van Gerven

Preens Fon d'r eerste



prins Fon I, in het dagelijks leven Fonnie van Gerven die woont in de Past. Gilissenstraat, was jeugdprins in 1963. Fon is geboren op 19 juli 1950. Hij was twaalf en zat in de zesde klas bij Meester Mans toen hem de eer te beurt viel om een jaar Jeugdprins te zijn van Mheer. Hij vertelt dat het er destijds heel anders aan toe ging dan tegenwoordig. Hij werd uitgeroepen tot Jeugdprins in de harmoniezaal die toen nog veel kleiner was en geheel van hout, maar daarom niet minder gezellig. Ook kan hij zich herinneren dat op een van de twee foto's de toenmalige blaaskapel op de achtergrond zat. Later zou hijzelf deel uit maken van die kapel die toen een onmisbaar muzikaal tintje gaf aan de carnaval. Daarnaast kan hij zich nog voor de geest halen dat hij uit een grote Flexa-blik kwam. Hoe kan het ook anders?

En iedereen maar gissen wie er prins zou zijn! Natuurlijk was het zijn vader die hem vroeg om jeugdprins te worden. Soms kruipt het bloed waar het kruipen moet! Als je van Gerven heette, was je bij de carnaval. Ook Fonnie's broer \'Vim zou jeugdprins worden. Later werd Fon ook nog Prins van de 

Grote Raad. Hierover kunt u nog iets lezen verderop in dit boekje. Het jaar dat Fon I werd uitgeroepen was zeer waarschijnlijk ook het jaar dat de jeugdraad voor het eerst capes om had. Dat was toendertijd een luxe. Waarschijnlijk waren de capes het product van huisvlijt - made in Mheer- maar dat weten we niet zeker. Fon meent zich te kunnen herinneren dat zijn moeder Mia van Gerven zijn cape heeft gemaakt. Of hij een prinsenproclamatie had, kan hij zich niet meer herinneren. Dat het koud was weet hij wel zeker. Maar desondanks heeft hij alleen maar leuke herinneringen aan zijn carnaval als Jeugdprins in het 'Sjravelerreriek'.



1965 Rene Senden

Preens Rene d'r eerste

Het gebeurde in 1965. In dat jaar werd ik gekozen tot Jeugdprins René I door de Jeugdraad o.l.v. Piet van Gerven. Dit moest geheim blijven tot de Jeugdzitting, wat natuurlijk niet lukte. Heel zenuwachtig, maar vooral apetrots was ik bij de uitroeping, de Jeugdoptocht en de grote optocht. 'Grote Prins' was Sjirra Pieëëter (Gerard Willems) aan wie ik veel steun had. Ook herinner ik me dat de twee prinsenwagens zelf gebouwd werden door de 'Grote Raad' op het kasteel, waar wij als jeugd aan meehielpen. Negentienvijfenzestig: het was voor mij een jaar om nooit te vergeten.

Alaaf!


1967 Rob Senden

Preens Rob d'r eerste

Jack Royen is, hoewel geboren en getogen in Mheer, woonachtig in Gronsveld. Hij geeft niks meer om carnaval, mede omdat ook zijn vrouw daar geen behoefte aan heeft. Toendertijd kreeg hij enkele weken voor de zitting in 1968 van zijn ouders te horen dat hij jeugdprins van Mheer zou worden. Op de jeugdzitting, éééén uur voorafgaand aan de grote zitting, werd hij uitgeroepen tot jeugdprins 1968 van Mheer. Vaag kan hij zich nog herinneren dat hij uitgedost was als een of andere groente. In zijn prinsenproclamatie is sprake van een 'Sjpruutsje', zijn vermoedelijke vermomming vóór de ontmaskering.

Destijds waren de zittingen nog in d'r zaal van de familie Mellaert op het kasteel.


1970 Jack de Roo

Preens Jackie d'r 2de

Beste Carnavalsvrienden. Men heeft ons Jeugdprinsen gevraagd eens iets te schrijven over de periode dat we hebben geregeerd als jeugdprins. U zult wel begrijpen dat het na zo lange tijd niet gemakkelijk is om dit allemaal terug te halen in je gedachten. Wat ik mij nog kan herinneren, is dat er geen grote Raad van Elf was evenmin als het jaar ervoor tijdens de regeerperiode van Haike van Bun - toevallig twee jaar achter elkaar een prins uit de Steegstraat! wij hadden dus de pech dat we op carnavalsmaandag niet op een mooie wagen mee konden trekken in de Grote Optocht. Toch was het een heel leuke ervaring.

Ook was het een hele gebeurtenis toen Meester jef Jacobs, toen nog leraar op de lagere school, thuis aan mijn ouders kwam vragen of ik jeugdprins wilde worden. Voorwaarde was wel dat ik een pakje in de kleuren geel en wit kreeg, een witte cape en een geel broekje. Mijn ouders gingen gelukkig hiermee accoord, en zo mocht mijn zus Corrie, helaas veel te vroeg overleden, mijn pakje maken. En dat had zij prachtig gedaan! Omdat er op dat moment geen Grote Prins was, voelde ik mij ook een klein beetje plaatsvervanger van de Grote Prins. Later zou blijken dat het jeugd-prinsschap voor mij een goede leerschool voor het grote werk was. Toen ik tot Grote Prins werd gekozen kon ik terugvallen op mijn eerdere ervaring. De carnaval van 1970 was zeer gezellig. Ik herinner me nog de muziek van de toenmalige Boerenblaaskapel. Alle aandacht ging uit naar Prins Jackie Il. Dat was voor mij een hele eer.

Wat mij toen is opgevallen en nu nog steeds opvalt: het was en blijft ondanks alle veranderingen, heel gezellig met de Mheerder carnaval. Oh ja, op dinsdag ging men nog verkleed als mom en trok men door de straten. Dat gebruik is helaas verdwenen. Dat is wat ik mij kan herinneren van toen. Ik hoop dat de Mheerder Karnaval ook in de toekomst zo gezellig blijft als toen was en nu nog is.


Alaaf!!

Prins Jackie d'r 2de


1970 Wim van Gerven

Preens Wim d'r 1ste

Wim van Gerven was 11 jaar toen hij in 1970 Jeugdprins van Mheer werd. Het was zijn vader, de toenmalige Vorst van de Sjravelerre, die hem hiervoor vroeg. Als 'kerel' van de zesde klas was hij apetrots om een jaar als Prins door het leven te mogen gaan dit in navolging van zijn grotere broer en zijn vader die hem voorgingen. Hij was dat jaar prins samen met Hub Lennarts die toen de grote Prins Carnaval was.

Hij werd uitgeroepen tijdens de kinderzitting die in die tijd op de zondagmiddag werd gehouden. Waarschijnlijk, zo vertelt hij, kwam hij net als zijn broer uit een groot Flexablik, maar dat staat hem niet meer duidelijk voor de geest. Wel kan hij zich nog herinneren dat zijn wagen een koets was met daarvoor paarden. En daar was hij maar wat trots op.

Hij kan zich verder nog herinneren dat hij in Banholt tijdens zijn optocht een hagelbui op zijn dak kreeg, wat alles even iets minder plezierig maakte. Negentienzeventig was trouwens het laatste jaar dat de optocht van Mheer door Banholt trok.



Alaaf van Preens Wim d'r 1ste



1972 Wim Royen

Preens Wim d'r 2de

Wim Royen is geboren op 11-11-'59 en was hiermee voorbestemd om jeugdprins te worden. Toen het zover was, werd hem dan ook niks gevraagd. Als 11-jarige, na enige jaren 'raadservaring', klom hij in de buut om zijn prinsenproclamatie voor te lezen. In die dagen (1972) werd de jeugd begeleid door o.a. Jef Jacobs, die tevens zijn proclamatie met hem voor de zitting kwam oefenen. Want wie kan er op die leeftijd nu al dialect lezen. Een van de belangrijkste zaken die hij zich nog kan herinneren, was dat hij als Prins 'gepuund' werd door

José Crutzen. Daar was hij toch wel even helemaal onderste boven van. En zijn prinsenpak kan hij zich ook nog herinneren: dat was hetzelfde als dat van zijn broers. Het was met de hand gemaakt door een tante en daar was je toen niet alleen tevreden mee, maar ook trots op!




1974 Silvere d'r 1ste

Preens Silvere d'r 1ste

De jaarlijkse 'geheime' vergadering van de jeugdraad vond in 1974 plaats op maandag 28 januari. Twee dagen daarna, op woensdag 30 januari, ging de bel bij de familie Botman aan de Duivenstraat. Het was Vorst Piet van Gerven die kwam mede delen dat de jeugdprins van 1974 uit huize Botman zou komen. Zowel Silvère als zijn familie vonden dit een hele eer, mede omdat zij afkomstig waren uit het Noord-Hollandse Alkmaar. Deze stad was ook de geboorteplaats van Silvère, die ook nog een tweelingbroer Gacques) had die een uur ouder was. Beiden hadden zitting in de jeugdraad in het jaar dat Silvèère jeugdprins zou worden. Drie weken nadat Silvèère te horen had gekregen dat hij jeugdprins zou worden, vond de jeugdzitting plaats, om precies te zijn op zondag 17 februari. In de pauze werd hij door zijn moeder en Sjef Jacobs, de toenmalige secretaris van de Sjravelerre geholpen met omkleden, en enkele minuten later werd hij door de vorst gepresenteerd als Jeugdprins Silvère der Uursjte van het Sjravelerkesriek.

Op 20 februari vond een speciale zitting plaats voor 65-plussers en andere genodigden en samen met prins Toine der Uursjte van de grote Sjravelerre was Jeugdprins Silvère hier present.

De prinsenwagen waarmee prins Silvère tijdens de grote optocht zijn rondgang door het Sjravelerreriek maakte, was een met slingers en ballonnen versierd paardenrijtuig. Verder werd de jeugdraad dit jaar helemaal in het nieuw gestoken en kregen ze nieuwe mutsen, strikjes en blauwe capes. Dat 1974 de familie Botman zo goed bevallen was, blijkt wel uit het feit dat de vader van Silvère, jacques(t), enkele jaren later (in 1977) nog prins van de grote Sjravelerre zou worden.



1977 Stefan Dodemont

Preens Stefan d'r 1ste

Zondag 13 februari 1997. Buiten is het koud en guur. In huize Dodemont loopt 'e menneke' zenuwachtig heen en weer. Vandaag is de grote dag. Hemd en broek worden gestreken, de schoenen worden gepoetst. Om half twee begint de Jeugdzitting. Nog een paar uur en dan is het zover. Het uitroepen van de nieuwe jeugdprins van Mheer Preens Stefan d'r 1ste Een jaar lang kon ik regeren over het Sjravelerkes-Riek van Mheer.

06.00 uur: De wekker loopt af, ik schrik wakker. Het is tijd om naar mijn werk te gaan. Ik trek mijn kleren aan en stap in auto. Dan denk ik terug aan 25 jaar geleden, 'Preens Stefan d'r 1ste van de Sjravelerkes van Mhèèr'. Wat was ik trots. Het was een fantastische tijd.

Toch leuk dat ik door het jubileumjaar van de Sjravelerkes alles nog eens opnieuw beleef en terug denk aan die tijd. De tijd dat ik jeugdprins mocht zijn van het Sjravelerkes en Sjravelerinnkes-Riek van Mheer.


Alaaf!

oud jeugdprins Stefan d'r eerste

 

 

1978 Paul Dobbelstein

Preens Paul d'r 1ste


Es ich, noa 25 jaar, der fotoalbum wer deurkiek da komme de herinneringen wer boave. An de haand doa va hub ich mie verhaal opgesjtild. lch hoop dat dit verhaal kint biedraage an ut jubileumbukske en an ut sjlaage van ut jubileum van de Mheerder Jeugdcarnaval.

Op 23 december 1977 moes veer mit der jeugroad bieeen komme um te sjtimme wee d'r nuuje jeugpreens zow goe weere. leh weet alling neet mie zekker of ut noe in ut Sjrave//erke wo ar of bie der meester Jacobs a gen hoes. Ut sjtimme waar bis wal sjpannend want es de vrun van dich van te veure zaagte dat ze op dich zowwe sjtimme en achteraaf bleek unne aan dere preens te weere da moes te dich toch aafvroage a wee dat dat noe geleege zow hubbe. Wieveul kandidaate dat in de rees woare weet ich neet mie me vur woare waal mit veer maan oet de zisde klas die kaans howwe um preens te weere.

U paar daag no ut sjtimme hoert ich van d'r pap en de mam dat twie maan van der groete raad heem wo are gewes um te vroage of ich jeugdpreens moeg weere. Ut mot laat gewes zie wie die twie heem zunt gewes want veer loage al i ge bid. Mieng owwers hubbe neet lang hoeve te deenke um hun goodkeuring te geeve veural umdat ze wiste dat ich gan preens zow wille weere.

Toen moes, natuurlijk in ut geheim vur mie broor en zuster, een en ander geregeld weere. Noa Mestreech, noa de niejster vur te paase ete. En mer ummer aan der verhoale verzinne vurwat ich mit de Mam mit moes goa. Op zoondig 8 januari 1978 waar ut dan zoe wiet, de kling zitting, oe bie Preens Stefan 1 zow aaftreeje. In de poees keem de taant Mia en der noonk Hoeber oet Sjlennich an de aachterdeur van der zaal binne. Die wo are ingeheurd urn mich urn te kleje. Vorst Piet zat ut kasjtiel op en wie d'r meester Jacobs en mieng taant voonte dat ich veerdig waar urn mich an de luuj te kinne presenteere koes ut dook wer oope en keem ut sjpannend moment timmer korter bie urn oet die poort van ut kasjtiel te komme. D'r Piet beef u paar kier op de poort en wie die oope ging keem doa uursj tinne fop preens oet. Dat waart daach ich gedoa urn de sjpanning op te veure. Me noa drei foppreense beef he Vlir der veerde kier op de poort en doe waar d'r nuuje jeugdpreens 1978, Preens Paul 1 doa. Noa de aankondiging van Vorst Piet en noa mieng reejeveuring woert gedecoreerd: mieng Mam, groete Preens Jaques (Botman), d'r jeugdroad, de daansmariechen en nog veul aandere. Doe koes ut springe in d'r zaal beginne en wie gebruukelijk waar dat doe d'r kuskeskreenk. Doanao zunt v'r nog mit 'n aantal bie os heem gewes en hubbe doa tot laat in d'r aovend noagekaart uvver de jeugdzitting.

Op vriedigoavend 20 januari waar de groete zitting. Doa weet ich niks mie va. Ut waar doe daach ich och neet gebruukelijk dat d'r jeugdpreens op de zitting waar. Es groete preens keem doe d'r Fonny van Gerven noa veure. Op 2 februari woert de bejaardezitting gehouwe in der zaal. Doa waar waal dr groeete en d'r klinge preens bie aanwezig. Wat ich doa noch van weet is dat de nuuj blaaskapel doe Vlir der iersjte kier optrooit o.l.v. d'r Bert Senden. Zie sjpeulde toen o.a. ut nuuj carnavalsleedsje Oos Mariej die speult der Tuba van Jefke Huune oet Voere.

Ut vriedigs vur de carnaval waar d'r sjoeloptoch. lch weet neet mie of dee toen noa Tebannet ging of in Mheer bleef. J\1iene collega oet Tebannet waar doe d'r Richard Bastings oet gen Besseme.

Ut zotterdigs Vlir de carnaval woert ut hoes an d'r veurgievel geseert. Preens Fon d'r 1 keem doe ut sjeeld mit miene naam ophange en veer honge de balonne en de sjlingers op.

Carnavalszoondig waar d'r keenderoptocht. De nuuj kapel mit de daansmariechen en d'r jeugdroad keeme mich afhoale a gen hoes en van doa oet ging Vlir deur gen durrep. Ver braachte u bezeuk an de oudste inwoeners en ginge bie d'r groete Preens noa binne. Noa d'r op toch keem d'r Jeugdraad bie mich friete eete en urn zeven oor moeg ver wer noa d'r zaal oe d'r Ronnie Notermans en Co plaate driejde en veer d'r kuskeskreenk helde. Urn illef oor waar ut gedoa en waar d'r carnavalszoondig urn.

Carnavals mondig waar d'r groete optoch. Doa how ich mich opgesjpitst. Op d'r waage d'r gen durrep. lch voont ut alling joamer dat d'r waage neet gaans veerdig waar. De boewersj howwe doe warsjienlijk ging inspiraatie urn doa get sjoens va te maake. Ut waar un iezer freem op un verhuuging oe ich instjong en de ziejkaante van d'r waage woare getappeseert mit sjmurfetapeet. (Warsjienlijk umdat doe Vader Abraham mit zieng sjmurfe hiel erreg populair waar. Hie mit wil ich och aangeve dat de limburgse carnavalsleedjes en mit naame ut oetzende en ut op LP oetbringe doavan nog in de keendersjoon st jong. Ver koese doe alling mer hollendsje leedsjes.) D'r optoch waar d'r in mieng beleeving neet minder urn. Doa woert van aal oetgebeeld. De wilverreksjach (doe hiel actueel), de ow blaaskapel begraave, Romeinse strijdwagens mit peerd vur, Tirolers mit muziek en nog veul mier, alling doa hub ich ging foto's mie van. leh voont ut geweldig chique en waar gruutsj dat ich jeugdpreens waar. Noa d'r optocht zunt Vlir nog effe in d'r kaffte gewes en doe heeversj, umkleje en get eete en doanoa truuk no d'r zaal. De keen der koese doe nog springe van un oor of zis hof zeeve tot un oor of aach. Donoa moes vur oer d'r zaal en urn opnuuj binne te komme vur de preensebal moes Vlir entree betale. De blaaskapel sjpulde doe de preensebal.

Ut densdigs waar normaal gesjproke d'r daag van d'r optoch in Voere. AIling in mie preense jaar waar ut zoe u sjleg weer dat d'r op toch doe neet is deurgegange. D'r Tirolergroep va Mheer is doe bie os heem binnegevalle. Ver hubbe ze doe getrakteerd en zie zonge en sjpulde carnavals- en tirolermuziek. Ut waar zoe aovend en wie ze oer gonge waar de carnaval urn. 's Oavends woert neet mie gegange.

Al mit al Vlir mich un onvergeetelijke gebeurtenis. Es ich dit verhaal vergeliek mit ut jeugdgebeure noe dan is de jeugdcarnaval sjteeds in positieve zin opboewend in beweging. Houwe zoe m!

lch wil afsjleete mit tinne driewerf alaaf oer te bringe op de Mheerder Carnaval en in ut biezeunder op de Mheerder Jeugdcarnaval.



Alaaf Alaaf Alaaf, Prins Paul d'r eerste


1979 Marc Quanten

Preens Marc d'r 1ste

Uitgeroepen worden tot jeugdprins in Mheer was voor mij een jongensdroom die uitkwam. Als ik terugdenk aan die tijd dan krijg ik een goed gevoel en kan ik alleen maar zeggen dat het een mooie ervaring was. Concrete gebeurtenissen en de details zijn echter wazig. Normaal gesproken is dat een neveneffect van het gebruik van alcohol. Daar kan het echter niet aan hebben gelegen. Er werd absoluut veel gedronken, maar dat waren liters cola!!

De foto's die gemaakt zijn tijdens mijn carnavals jaar passen op één fotorolletje. Een film heb ik niet. Toch zijn er wel enkele zaken die me zijn bijgebleven en die dus, in die tijd, indruk op me hebben gemaakt, in positieve en in negatieve zin.

Laat ik maar met het laatste beginnen: mijn prinsenpak. Samen met mijn oma heb ik, in het diepste geheim, groene stof gekocht in Maastricht (bij Peerboom) voor mijn prinsenpak. Rina 'op de berg' werd gevraagd hier een mooie cape van te maken. Toen werd ik even stil Een cape? Geen compleet pak met mooie pofmouwen, glanzende palletjes en gouden linten of een kniebroek met glitters en een witte panty? Een cape was toch geen prinsenpak? Ik heb me lang verzet maar het mocht uiteindelijk niet baten. Mijn moeder en oma hielden vol: het werd een cape. Toch kan ik achteraf zeggen (en dit is ook een tip voor toekomstige prinsen) het prinsenpak, en dus mijn cape heeft mijn prins carnaval-ervaringen absoluut niet in negatieve zin beïnvloed.

Ook andere herinneringen zijn leuk en bijzonder. Tijdens de zitting van Prins Paul (en de zitting waarop ik werd uitgeroepen tot nieuwe jeugdprins) is het optreden van Patrick (C) en Monique (D), als Peter en Heidi me het meest bijgebleven. Ook herinner ik me nog de knikkende knieën bij het voorlezen van mijn prinsenproclamatie, alsof er iemand was die daar echt naar luisterde!

Als jeugdprins maakte je ook indruk en dat merkte je op allerlei manieren. Ik was al een brugklasser toen ik werd uitgeroepen als prins. Mijn klasgenoten waren - ondanks het feit dat ze Mheer en onze carnaval niet goed kenden - behoorlijk onder de indruk toen ze hoorden dat ik jeugdprins was. Zelfs de Maastrichtenaren werden stil!

Maar ook tijdens de carnaval werd de jeugdprins toch wel het meest aangetikt in de kusjeskring en stond je de meeste tijd in het midden van de kring kusjes te ontvangen van alle mooie meisjes van Mheer. Ook van de 'grote' meisjes kreeg je aandacht. Het lopen van de kleine optocht was dan ook één van de hoogtepunten, omdat ik daar arm in arm met grote dansmarietjes mocht lopen. Ik zal ongetwijfeld een pijnlijke nek hebben overgehouden aan al dat naar boven kijken!

Het eten bij de jeugdprins, na afloop van de kleine optocht was ook altijd een feest. Hoe netjes en ordelijk ook georganiseerd door de moeders, het liep altijd uit op een smijt- en gooipartij met frikadellen en frieten. Feest dus!

Een feest was het inderdaad voor mij, als jeugdprins maar ook als lid van de jeugd raad. Vierenveertig Jeugdprinsen in Mheer en ik ben daar één van. Ik had het niet willen missen!


alaaf! !

Preens Mark d'r eerste



Een terugblik 1970 - 1981

Het is me een groot genoegen gevolg te geven aan de uitnodiging van het 'jubileumcomité 4 x 11 joar Jeugdkarneval', een bijdrage te leveren aan het jubileumboekje, dat verschijnt naar aanleiding van dit heugelijke feit. Vooraf wil het het comitéé een compliment maken voor dit lovenswaardige initiatief. Immers de Jeugdkarneval is vanaf het begin zonder enige onderbreking gevierd. Zelfs toen de 'grote broers' eind zestiger jaren de scepter neerlegden, bleef Mheer karneval vieren, dankzij de Jeugdsjravelerre onder leiding van enkele enthousiaste Mheerdernaren.

Zoals de ouderen zich nog zullen herinneren werd de 'grote karnavalsvereniging' heropgericht in 1970, om precies te zijn op 2 oktober. Jeugdprins en enige prins in dat jaar - was Jack de Roo die op de zitting van 1971 zou aftreden. De nieuwe raad van elf stelde zich als doel karnaval te organiseren voor alle inwoners, ongeacht leeftijd of geslacht, waarbij de traditie van twee zittingen gehandhaafd bleef: een grote zitting en een jeugd- en bejaardenzitting. Door deze organisatie kwam ik al heel snel in aanraking met de jeugdkarnaval. Immers op 13 februari 1971 was de afscheidszitting van Jeugdprins Jack  gepland en daarvoor moest de nodige aktie worden ondernomen. Er moest een opvolger gevonden worden, de jeugdraad moest compleet zijn, de pakjes moesten in orde zijn, artiesten waren nog niet gevraagd enz.enz.

De jeugdprins werd in 'mijn' periode gekozen door de leden van de jeugdraad. Deze werden dan opgeroepen voor een geheime stemming in de biljarthoek van caféé Quanten. De 'Sinalco-briefjes' werden uitgedeeld en daarop werd in het uiterste geheim en onder zwijgplicht een naam vermeld. Na een consumptie vertrok de jeugdraad huiswaarts en voorzitter en secretaris begonnen aan hun huiswerk. De ouders van de kandidaat met de meeste stemmen werden zo spoedig mogelijk bezocht en - op een na - zijn alle ouders in die elf jaren akkoord gegaan.

Als secretaris had ik de taak alle praktische zaken van de jeugdraad te regelen, waaronder enkele bezoeken aan de a.s. jeugdprins en zijn ouders. Daarbij moest ik oppassen in het dorp, want mijn auto werd vooral in de latere avonduren scherp in de gaten gehouden. Daarom parkeerde ik die nooit in de omgeving van de prinselijke veste.

Oud-pastoor Sliwa hielp mij in die dagen bij de jeugdprinsenproklamatie en zo ontstonden namen als scholierius, misdienaricus en voetballerius. De proklamatie werd door de vorst, na de bekendmaking van de nieuwe jeugdprins, vanaf het spreekgestoelte voorgelezen en later vermeld in d'r S;rave!er, de voorloper van d'r K/abatter.

De decoraties werden toendertijd besteld bij Pluymaekers in Valkenburg, allen voorzien van de naam van de Jeugdprins.


Jeugdprins in 1971 werd de zoon van de voorzitter: \Vim van Gerven. In de volgende jaren waren dat: Wim Royen, Tonnie Bendermacher, Silvèère Botman, Wim Weusten, Bertie \Veusten, Stefan Dodemont, Paul Dobbelstein, Mark Quanten, Marc Nelissen en Roger Dobbelstein. Allen heb ik mogen begeleiden en daaraan bewaar ik bijzondere herrinneringen. Ook was het een voorrecht om met de ouders samen te werken.

Dat de jeugd- en bejaardenzittingen iedere keer opnieuw zo'n groot success waren, was mede te danken aan de onvermoeibare ijver en inzet van Maria Weusten-Vandewall, waardoor de jeugd van Mheer gestimuleerd werd voor het voetlicht te treden. En ... met veel success!! Niet onvermeld wil ik laten dat in die periode de dansmeriekes werden overgedragen aan de vereniging.

Tot 1976 was er de medewerking van de blaaskapel (Ho/kapel) en sinds 1978 tekenden daarvoor De Bolkes , de latere Bergweider musikanten.

Ik wens het comitéé en alle klein en groete Sjravelerre een groots jubileumweekend op 23 en 24 November 2002 en voor alle geledingen van de Sjravelerre al het goede voor de toekomst.

alaaf! ! Jef Jacobs, secretaris-penningmeester 1970-1981



1984 Jack Quanten

Preens Jack d'r 3de

Ik ben Prins Carnaval van de jeugd geweest in 1984. Ik was Prins samen met Prins Jean Gubbels en mag zeggen dat ik met volle teugen heb genoten van dat jaar als Jeugdprins. Jean was mijn grote voorbeeld en samen hebben we veel plezier beleefd. Het leukste vond ik natuurlijk dat ik als jongen van elf jaar heel laat mocht opblijven. Tevens heb ik genoten van de kusjesdans want daarin mocht je alle dansmariekes 'punen' en voor een kleine jongen was dat heel wat.

Mijn pak was gemaakt door Jefke Huijnen en werd betaald met chocolade en wat Belgische franks die mijn vader had gekregen omdat tijdens de periode voorafgaand aan de carnaval de Vlamingen van uit Mheer kwamen demonstreren tegen de Walen. Deze kwamen toen bij ons in het café wat drinken en zodoende had mijn vader franks om Jufke te betalen. \Vat mij nog is bijgebleven van de jeugdzitting is het feit dat deze werd geleid door Maria Weusten. Zij verzorgde al de optredens van de kinderen en dat was een leuke zitting voor de jeugd van toen. Toen ik moest uitkomen was ik erg zenuwachtig, mede omdat dat gebeurde uit het kasteel van de Grote Raad. Als Prins was je heel trots dat je als zodanig mocht rondlopen met carnaval.

Alles bij elkaar kan ik terugkijken op een heel fijn jaar als Jeugdprins van de Sjravelerre.



Alaaf Preens Jack d'r 3de



Herinneringen van de Maria

van de Jeugdkarnaval

Ter gelegenheid van het 44 jarig bestaan van de jeugdcarnaval is mij gevraagd of ik wat wilde schrijven voor dit boekje. Hierbij dan: herinneringen heb ik genoeg!

Van 1972 tot 1985 heb ik de jeugdzitting gemaakt met een aantal personen. Helaas kan ik mij niet alle namen meer herinneren. Evert, Jo, Leo, Ivonne, Beppie, enz... enz.. .Ik hoop dat degenen die ik niet genoemd heb, niet beledigd zijn! We hebben het tenslotte met z'n allen gedaan. Zonder de inzet van al die mensen was het zeker niet gelukt.

Het was niet altijd even gemakkelijk. Geld was er bijna niet, alles moest zo goedkoop mogelijk. Iedereen die een beetje creatief was, werd ingeschakeld. Fitty Willems heeft ook haar steentje bijgedragen: verven, plakken, naaien. Een fatsoenlijk lokaal was er ook niet. Als er geoefend moest worden, werd in de keuken bij mij thuis alles opzij gezet. Ieder jaar zei Frits: dat gebeurt niet meer. Maar als het zo ver was, deed hij even hard mee. In de carnavalstijd was het bij mij thuis dus een gekkenboel en een enorme troep, maar dat vond ik niet erg.

Wij hebben destijds behoorlijk wat artiesten over de vloer gehad, o.a.l uv, Dany Chnstiaan en de Dolly Dots. Teveel om op te noemen. We hebben zelfs op de zolder van burgemeester Kaiser geoefend. Met de kinderen was het gezellig werken. Soms waren ze heel erg eigenwijs. Vooral met het instuderen van dansjes. Als ik dan zei 'doe aan de linker pols een lintje dan weten jullie tenminste wat links en rechts is', waren er verschillende wijsneuzen die al wisten wat links en rechts was. Zij deden dat bandje dus niet om. Toen heb ik moeten bekennen dat ik zelf moeite had met links en rechts. Dat vonden ze nogal vreemd, maar ze hadden wel lol als ik 't weer eens verkeerd deed. In de jaren zeventig hebben wij ook nog in de optocht mee gelopen, met spandoeken. Daar stond op: wij willen een eigen clublokaal met gas licht en water. Er is toen een houten gebouw gekomen zodat we eindelijk een eigen lokaal hadden om te oefenen. Helaas is dat door brand verwoest. Voor de jeugdzitting gingen we daarna met z'n allen in de harmoniezaal oefenen om de kinderen aan de te bühne laten wennen. Dat was best een sport, om van Hub weusten gedaan te krijgen dat we in de zaal mochten. Ik kon mij dan best kwaad maken. Hij had dan de grootste lol. Ik trapte er altijd in. Toch heb ik altijd fijn met hem samen gewerkt.

Ieder jaar als het even kan, kom ik naar de jeugdzitting. Ik kan er nog steeds van genieten. De jeugd die ik vroeger begeleid heb, is de leiding van nu. Ik zou zeggen: ga vooral door! wie de jeugd heeft, heeft de toekomst!



Maria Weusten vandewal



1987 Rene Doyen

Preens Rene dé 2de

Jeugdprins.. .alweer een tijdje geleden. \Vat ik me nog echt ervan kan herinneren zijn een paar dingen.

Vorst Piet van Gerven staat opeens voor de deur met Leo Erens. De auto van Piet van Gerven werd toen altijd in de gaten gehouden, want iedereen wist wel dat als hij 's avonds bij iemand van de jeugdraad voor de deur stond er wel eens meer aan de hand kon zijn dan dat er een deur geschilderd moest worden. Zo kan ik mij alleen nog herinneren dat ze ook bij mij langs zijn geweest en ik weet nog in welke stoelen Piet van Gerven en Leo Erens zaten... Dat maakte toen dus indruk.

De zitting was nog maar net begonnen of mijn vader (toen lid van de Raad van Elf) kwam al met het koffer (waar mijn pakje dus in zat) aan de achterkant van de zaal binnen. Sommige leden van de jeugdraad hadden dat gezien en ik zei maar dat het voor de Dansmarietjes was. Ik heb nog steeds het vermoeden dat ik het goed heb weten stil te houden dat ik prins zou worden, want ook dat was een spel op zich. Van het verdere verloop van de zitting weet ik niets meer, tot de gordijnen dicht gingen...Pauze.

Ik mocht nu eindelijk mijn pakje aantrekken in het keukentje en ik ging klaar zitten in een put, waar ik straks moest uitspringen als prins. Maar er was één probleem: ...ik moest naar de Wc. Ik kan me dit nog precies herinneren. Gelukkig duurde het niet te lang en is alles goed afgelopen, maar op dat moment voel je je als een muis in de val. Je kunt geen kant op.

Je leeft die dagen in een soort roes. Je kunt niet alles precies onthouden, maar je maakt alles van de eerste tot de laatste minuut mee, van het Ow Wieverbal, de optochten, tot en met aswoensdag. Je mag lekker lang blijven, kusjeskring, snoep uitgooien in de optocht etc...

Eén detail is me nog goed bijgebleven. Het gebeurde in de polonaise. Met carnaval zijn er honderden, maar ik zie Peter Zegers (veel beter bekend als Péé) nog zo voor me zijn middelvinger opsteken tegen iemand, voor de lol. Zoiets mocht absoluut niet en hij deed dat zomaar!! Ik ging toen natuurlijk nog niet echt uit in de weekenden en met carnaval genoot ik ervan om te zien hoe de 'grote mensen' carnaval vierden. Alles was wat dat betreft nieuw voor me en dus extra leuk

Ook kan ik me nog levendig herinneren dat ik aan het einde van de carnavalsdagen pijn had aan mijn handen van het klappen in mijn handen met de scepter.

Over het algemeen kan ik zeggen dat jeugdprins zijn een mooie ervaring is die je de rest van je leven meeneemt. Als ik de foto's terug zie, dan weet ik weer dat we ons flink geamuseerd hebben en dat is de bedoeling van carnaval, de avond voor de lange vasten.


Groeten oet oonder-Mheer van ut oud Jeugdprinske Rene d'r 2de



1988 Mark Beckers

Preens Mark d'r 3de

 

Veertien jaar geleden had ik de eer om jeugdprins van Mheer te worden. Ik werd gekozen tijdens de jaarlijkse 'geheime' vergadering van de jeugdraad die ergens in november 1987 plaats vond. Eigenlijk had ik van thuis geen toestemming gekregen om mij op te geven als kandidaat jeugdprins. Maar toen Piet van Gerven en Leo Erens tijdens deze vergadering vroegen wie jeugdprins mocht en wilde worden, begon het toch te kriebelen en ik gaf ik me toch op als kandidaat.

Een aantal dagen na deze vergadering ging bij ons thuis te deurbel. Mij vader deed open en was compleet verrast dat hij Piet van Gerven en Leo Erens aan de deur zag staan. En als Piet en Leo in die tijd ergens in november bij iemand op de stoep stonden, dat wist je wel hoe laat het was. Deze twee heren legden aan mijn vader en moeder uit wat de bedoeling was en na dit gesprek was het zeker dat ik tijdens de jeugdzitting van 1988 zou worden uitgroepen tot prins van de Sjravelerkes. Bij een prins hoort natuurlijk een prinsenpak en dat werd geregeld via Huub Quanten. Dit was het pak wat Jackie Quanten had gedragen tijdens zijn prinsenjaar in 1984.

Tijdens de Jeugdzitting kwam ik tevoorschijn uit een grote Botteram mit Huidsvlèèsj, waar twee weken eerder ook mijn grote collega Frans d'r 1 stc uit was gesprongen. Samen met hem heb ik een fantastische tijd beleefd als jeugdprins van Mheer. En alles wat leuk is gaat veel te snel voorbij ... Voordat ik het wist stond de Grote zitting van 1989 weer voor de deur, de afscheidszitting van mijn 'grote' collega Frans d'r 1ste.

Enkele dagen voor de Grote Zitting haalde ik mijn prinsenpak weer tevoorschijn. Eens kijken of nog alles past. Ai, dat was pijnlijk: de broek was behoorlijk gekrompen (of was ik te dik geworden?). Samen met mijn moeder was het toen hals over kop naar Rina Sneepers, die de broek toen wat breder maakte.

Probleem opgelost. Ik was klaar voor de Grote Zitting. Maar mijn pak was niet het enige probleem dat jaar: we waren nog niet halverwege de zitting toen ineens overal de stroom uitviel. Maar Mheer zou Mheer niet zijn als de zitting niet gewoon was doorgegaan. Alle kaarsen die men kon vinden, werden aangestoken en de zitting werd gewoon voortgezet. Na enige tijd arriveerde een aggregaat dat men bij Van Gerven was gaan lenen.

Dat die tijd als jeugdprins me heel goed bevallen is en naar meer smaakte, blijkt uit het feit dat ik in 2001 (dertien jaar na mijn aantreden als Jeugdprins) ook nog eens Grote Prins mocht worden. Ook dit was voor mij weer een fantastische ervaring.

Afaaf! !

Oud jeugdprins Mark d'r 3de



1991 Matthijs Spauwen

Preens Matthijs d'r 1ste

Mit twelluf man zaot v'r bie Jean Schreije heem. D'r moes unne nuuje preens veur 't jaar 1991 gekooze wéére en van heem oet houw ich permissie urn mich verkeesbaar te stille. En warempel, ich waart nog gekooze oach.

Dit waor 't begin van 'n prachtige mè aandersj dan normale carnaval. Preens Peter en ich, dee doe nog mienne buurman waar, machte heerse euver Mhèèr, dat in sjtaat van oorlog verkierde. In oorlog? Jazekker, der Saddam houw besjlote dat 'r get land derbie wouwen veel Koeweit binne, mit alle gevolge veur os carnaval van dien. Gelukkig keem 't nog neet zoe wiet dat de seldaote oet Mhèèr derheen moeste, mèè waal waart van hoeger hand der optocht op maondig verbooje. Dit alles heel os natuurlik neet tenge urn toch 'n geweldige carnaval dervan te maake. Zoe ging v'r op dee maondig toch deur g'n deurup, oonder tinne groete parasol, want 't sjniejde. Van caféé nao caféé, nao zaal nao preense heem. Gaans 't deurup leep nUt en makde sjpas.

't Zien ander deenger dan 'nne optoch die de carnaval onvergetelijk maake. Zoe herinner se dich es preens veural 't geweldige enthousiasme van de luuj die nUt gunt der gaanse daag, luuj die dich eekere daag keeme haole zoe wie de Lenie, de Joséé ende Tinnie, luuj die vrèèm deenger deege wie der Jos mit z'nne hierring mit sjlagroom, appelmoos en erwte. De kapel die eekere daag daG waar en tot 't allerlitste de sjtimming erin heel. De geweldige samewerking mit der groete Preens Peter en natuurlik d'r jeugdraod van doe, die bie dichheem keeme eete en doe oer enthousiasme der scepter lichtelik gesloopt wo ort, deur ermit op de taofel te houwe op de maat van un leedsje. Al dees 'kling' deenger maake 'n carnavalsjaor in Mhèèr onvergetelik veur 'nne Preens, daG verpest zelfs 'nne Saddam niks aan.


alaaf!

Sjravelorum sjravelejanus Preens Matthijs d'r 1ste


1992 Jim Reitz

Preens Jim d'r 1ste


In 1992 keem meinge groete weunsj oet. leh wo art jeugdpreens va ut Sjravelerreriek. Dit waar tinne dreum wat ieh al hiel lang koesterde. Destijds keeme veer nog mit d'r jeugdroad bie ing. Toen waart gestjumd en gelukkig moeeh ieh mieh, noa un sjpannende verkeezing, veur dat jaar preens Jim der lste neume. Wie ieh ut nuujs te hure gekrege houw, bin ieh direk mit mien ouwers noa Maaseik gegange urn doa ut stof te hoale dat ieh nudig how veur mie preensepekske en mieng preensemutsj.

Noa lang waehte wo ar ut op 23 februari 1992 dan zoe wiet. Noa ut aftreeje van Preens Matthijs der 1 ,tc moes ieh mieh gaan umkleeje. Noadat dat geburt waar moes ieh mieh bie d'r Huub in d'r Kaffie melde. Doa moes ieh in tinne soort draagsjtoal gaan zitte. Di wo ar afgedikt mit stof. Zoe waart ieh der zaal binne gedrage. leh waart gedrage daar vier lakeie. Doaveur lepe nog twie lakeie die veur ut trommelgeroffel zurgden. Wie ieh bove op de buhne angekome waar, reep Vorst Frans mieh oet. Dit wo ar un hiel sjpannend moment veur mieh, mer noadat ieh oetgesJpronge waar, woare alle zenuwe van meech af en koes veur mich de karnaval beginne.

Dat jaar waar ich same preens mit Jack Quanten. En ut wo art u jaar um noets te vergete. De karnaval begos ech op d'r vriedig. Uursj ut sjoelkarnaval bie os i gen durrep. 's Aovens ging ich veur d'r uurstje kier naar de auw-wieverbal en bin ich same mit preens Jack d'r gaanse oavend de polonaise veurgegange.

Op zoondig waar ut dan d'r dag van de jeugdkarnaval, dus och veur mich. Noadat ich sjummeriges noa de Hoeg :Mis wo ar gewes, keem ut 's middes d'r jeugdroad bie mich ete. Di dag had mich de zon letterlijk toegelache. Ut wo ar toen ech lenteweer mit un aangename temperatuur va ongeveer 15 grade. Roond un aar uf twie keem ut ganse durrep mich afhoale. Naodat veer tinne roondgank gemak houwe deur ut durrep, en de oudste inwoeners geierd houwe, waart d'r middig veurtgezat in d'r zaal. Hie waart tot in de late oare geflest en daonao hubbe veer bie mich nog un botteram mit Hujdvleesj gegete.

Op d'r mondig waar ut d'r dag va d'r groete optoch. lch sjting in un preensemutsj. Ut waar op di mondig wer prachtig weer en waar d'r tinne hiele sjoene optoch. D'r woare veulleuke groepe en weggel, zoe-es Janse Bagge i Mher en Veer Hubbe de Ziekte va Rupke, de Oere Groeter eJ ut Kupke. Doanoa hub veer d'r dag nog veurtgezat in de kaffies en zunt veer deurgegange tot in de late oare. Noa twie aar had d'r Huub d'r kaffie gesjlote en hub veer nog allemaal get gegete bie d'r Jack.

Op d'r deensdig waar ut dan alwer d'r litste dag va de karnaval 1992. Noadat veer tinne roondgank houwe gemakt deur ut durrep en an alle kaffies u bezeuk houwe gebrach, waart de karnaval afgesjloate bie d'r Huub. Um twelf aar 's nachts hubbe Jack en ich, noa ut wegpikke va un treunsje, de karnaval definitief afgesjlote.

Ut waar veur mich u jaar dat nog lang in ming herinnering zal blieve. Dat jaar waar fantastisch, mede dankzij Jack. Hieveur nogmaals miene daank.

Alaaf! !

Preens Jim d'r 1ste

 

Enige woorden van ex-prins Jean Schrijen

De Jeugdraad van Elf 44-jarig jubileum! Jeugd en jubileum: het is eigenlijk een contradictie. Maar niettemin een felicitatie waard!

Toen ik in 1986 prins van de Sjravelerre mocht zijn, wat ik nog steeds als een groot voorrecht beschouw, wist ik niet dat dat jaar ook politiek gesproken een bijzonder jaar zou worden: de twee prinsen van toen hebben nu zitting in de Raad van Margraten!

Eerlijk gezegd heb ik die carnavalfestiviteiten waar de jeugd bij betrokken is altijd het leukst gevonden, met name de vrijdagmiddag en de zondagmiddag. Al jaren mag ik op die zondagmiddag de pannenkoeken bakken. Voor mij een legitieme smoes om er toch bij te zijn, hoewel mijn kinderen de kinderleeftijd allang ontgroeid zijn.

Tot 1986 liep de jeugdraad er eigenlijk een beetje slemielig bij: de capes waren versleten, de steken lieten steken vallen. Als er eentje vertrok moest je hemel en aarde bewegen om de spullen weer terug te krijgen. De jeugdraad legde ook nauwelijks bezoekjes af bij andere verenigingen, terwijl die knapen dat natuurlijk prachtig hadden gevonden. Reden: het ontbrak aan goede coördinatie.

Vanaf die tijd werd de jeugdraad langzamerhand meer structureel onder de armen gepakt. We gingen bezoeken afleggen - vergezeld van de onafscheidelijke gigantische hoeveelheden cola en frikadellen -) en, zowaar, er werd budget vrijgemaakt om iets aan de outfit te doen. Dat was hard nodig, want nu we bezoeken aflegden, staken onze jongens natuurlijk extra minnetjes af.

Het ging pas echt crescendo toen ene Maurice (bekend van radio en tv) er zich mee ging bemoeien. Velen hadden zoiets van: nou, wat gaat hij ervan bakken. Maar wonder boven wonder, hij vertoonde een bewonderenswaardige volharding en creativiteit en heeft in enkele jaren bereikt wat er nu staat: een perfecte organisatie, uitstekende presentatie, gepaste discipline, kortom: iets om trots op te zijn.

Geachte Jeugdraad: ga zo de volgende 44 jaar in!

Proficiat! Jean Schrijen.

 

1995

Preens Marc d'r 4de

Het begon allemaal in november toen we bij Hub Quanten met de Jeugdraad bij elkaar kwam en voor het kiezen van de nieuwe prins 1995. Daar konden we ons opgeven als we prins wilden worden en dat deed ik dan ook op dat moment.

Frank van Laar en ik stelden ons kandidaat. Dus de Jeugdraad moest gaan stemmen.

Na ongeveer een maand, in de tijd van Sinterklaas, kwam Maurice Beckers, der Groete Preens van dit jubileumjaar, bij mij langs. Maar niet om mij te zeggen dat ik prins zou worden, maar om het zjieleke van Roger te passen. Maar uiteindelijk kwam het er toch van: Maurice kwamI naar me toe om mij te zeggen dat ik prins zou worden en ik was natuurlijk heel erg blij dat mij de eer te beurt viel om dat jaar prins te worden. Het mooie was dat de Grote Raad ook nog zijn jubileum vierde toen ik prins was.

Het zoeken naar het prinsenpak was eigenlijk niet zo'n groot probleem, omdat ik in dat jaar bij een jongen in de klas zat die op dezelfde dag moest aftreden als ik werd uitgeroepen. Dus dat kwam goed uit.

Mijn ervaringen met de grote prins Huub Vandewall waren om niet te vergeten. \V'e hebben noch de jeugd noch de ouderen van Mheer een minuut stil laten zitten. Het was dat jaar met de carnaval alleen maar springen en polonaises lopen, totdat we erbij neervielen.

De leuke en opvallende dingen die me van de carnaval zijn bijgebleven, zijn dat iedereen in de polonaises meeging en dat ik op het einde van mijn prinsen jaar mocht aftreden als een 'SuperPrins' (uitspraak van Frans van Proemeren).

Hier wil ik het bij laten. Ik wens de jubileumprins Luc der 1 ste een fantastisch en niet te vergeten jaar toe als jubileumprins van de Sjravelerkes và Mhéér.

Alaaf! Alaaf! Alaaf! Preens Mark d'r 4de



1996 Frank van Laar

Preens Frank d'r 1ste

Mag ik mijzelf even voorstellen: Preens Frank d'r Iersjte. Ik heb het genoegen gehad om in 1996 uitgeroepen te worden tot jeugdprins van de Mheerder Sjravelerrekes en Sjravelerrinekes. Ik was dat jaar de kleine prins naast de 44" prins van de grote Sjravellere, Preens Piet.

Helaas was mijn uitroepen tot jeugdprins zoals altijd pas een week voor de carnaval, waardoor mijn voorganger volop heeft kunnen genieten van alle jubileumfestiviteiten, wat hem ook van harte gegund was.

Zoals iedere andere prins heb ik ook volop genoten van de zondagmiddag in de harmoniezaal, na eerst een bezoek te hebben gebracht aan de oudsten van ons Sjravelerre rijk, Sjeng 'Post' en Anna Darding.

De optocht op maandag heeft een onuitwisbare indruk op mij gemaakt, omdat toen de optocht begon te trekken een stralend zonnetje ons begeleidde. Maar zo een weersverandering als toen is er maar zelden geweest. want tijdens de laatste honderden meters begon ik steeds meer in een michelin mannetje te veranderen door de steeds dikkere wordende sneeuwvlokken, die er toen uit de hemel neerdaalden.

Met dank aan en ook samen met de jeugdraadleden is 1996 een jaar geweest waar ik met heel veel genoegen aan terugdenk.

alaaf!

 

 

1997 Baudouin Clairbois

Preens baudouin d'r 1ste

OP 12 november 1996 kwamen de Jeugdraad en Prins Frank d'r 1ste bij elkaar om de nieuwe jeugdprins van 1997 te kiezen. Dit gebeurde in caféé Bie d'r Huub. Er hadden zich drie kandidaten opgegeven: Loe, Rob en ik. De drie namen werden in drie verschillende enveloppes gedaan. Deze enveloppen gingen in een zak en daaruit trok, toen nog, prins Frank I een enveloppe met daarin de naam van de komende jeugdprins.

Het was kerstmis 1996. We kwamen terug van de nachtmis die we moesten dienen. Toen we binnen kwamen holden we naar de kerstboom om de cadeautjes uit te pakken. Er lag ook nog een enveloppe met mijn naam er op. Ik pakte deze enveloppe, maakte hem open, pakte de brief er uit en daar stond in geschreven: 'Proficiat Prins Carnaval 1997, Alaaf, Alaaf, Alaaf.' Ik kon maar niet geloven dat ik prins zou worden en sprong een gat in de lucht

Meteen de zaterdag erop gingen we naar Maaseik om een prinsenmuts en allerlei andere spullen te kopen. Toen we de winkel binnen kwamen, zagen we de toekomstig jeugdprins van Banholt. wij liepen door naar het einde van de winkel zogenaamd om vuurwerk te kopen, want dat kon daar ook. Ik liep zelf met een rood hoofd door naar achter in de winkel, maar dat van Nicky Tossings was ook al van kleur verschoten. De vader van Nicky zei: 'Kom we gaan naar huis.' mijn vader en Yves hadden ondertussen al wat vuurwerk gekocht om zo min mogelijk op te vallen. Toen Nicky en zijn ouders de winkel uit waren, gingen we een muts uitzoeken (blauw, want dit stond het mooiste bij het pak). Dit uitzoeken kostte best veel tijd en op een gegeven moment kwamen Nicky en zijn ouders weer terug in de winkel om een pak voor hem uit te zoeken. Zijn moeder kwam naar ons toe lopen en zei dat ze ons niet gezien hadden. Toen we alles betaald hadden gingen we nog een terrasje pikken en daarna gingen we naar huis.

Een paar weken voor de jeugdzitting vroegen de kinderen op school of ik jeugdprins zou worden, maar ik zei iedere keer dat dat Loe of Rob dit zou worden. Twee weken voordat de zitting was, had ik nog meer zenuwen opgelopen, maar nagenoeg niemand had dit in de gaten. Meester Huub vertelde in de klas dat meestal degene die prins wordt een week voordat de zitting is naar de kapper gaat en een week van tevoren was Rob toevallig naar de kapper geweest, dus een heleboel kinderen dachten dat hij het zou worden. Dit was een grote opluchting voor mij.

De zitting begon om 14.11 uur en als eerste werd de kleine en de grote raad naar bovengehaald onder leiding van hun prinsen Frank de 1 ste en Peter de 4dc. Toen iedereen op het podium was, mochten we plaats nemen achter de tafel. De zitting begon met een optreden van de dansmariekes. Daarna kwam jeugdvereniging Jevemhba met een paar optredens over de dorpstradities. Als eerste was dit mei-den halen, hierna volgenden vogelschieten, harmonie, Broonk en het werd afgesloten met de slipjacht. Na Jevemhba kwamen de dansmariekes met hun showdans. Hierna was het de beurt aan de jeugdraad die twee optredens gaven, namelijk de Blues Brothers, waarin ik zelf meespeelde en de Schüürze'!Jëager. Hierna werd de zitting vervolgd met een optreden van Jos Senden die een paar liedjes zong. Toen kwamen de Swing Girls en na de Swing Girls was wederom een optreden van de dansmariekes. Toen zij klaar waren met hun dans, was het de taak van Frans van Proemeren om Frank de iste te ontdoen van zijn Prinsschap. Toen was het pauze. In de pauze moest ik naar huis om me om te kleden. Loe, Rob en Yves waren mee gegaan om het nog langer geheim te houden. Toen ik omgekleed was, werd de draagstoel in de bus gezet en reden we richting de zaal. Mijn broer Didier en mijn neven Guy, Xavier en oud-jeugdprins Jimmy de 1 stc zouden me naar boven dragen in de draagstoel die mijn vader speciaal voor het uitkomen gemaakt had. Ze waren verkleed als Phantoms, zoals in The Phantom of the Opera. Toen we bij de zaal aangekomen waren, werd er omgeroepen dat de nieuwe prins in aantocht was; de lichten in de zaal gingen uit en de muziek van de Phantom werd aangezet. Hier ging ik dan met mijn gevolg richting podium. Dit was heel spannend. Boven op het podium moest ik wachten op het tromgeroffel en dan mocht ik er pas uitspringen. Eindelijk was het dan zover: Maurice deed het deurtje open en daar kwam ik als jeugdprins Baudouin de 1 stc naar buiten gesprongen.. Hierna werden mijn ouders het podium opgeroepen en werd ik officieel geïïnstalleerd als Prins. Eerst kreeg ik de medaille, vervolgens de muts en tenslotte de scepter. Hierna werden nog mijn ouders, de stoeldragers, peetoom, peettante, opa en vriendje Xavier door mij gehuldigd. Daarna volgde nog de groete Prins Peter de 4dc, met wie ik dit jaar karnaval zou leiden, en gastvereniging de JeugdBoemelèère o.l.v. Prins Nicky de 1 stc. Na het huldigen volgde een kleine receptie en vervolgens werd er flink gezongen en gesprongen tot een uur of acht. Rond acht uur zijn we met de jeugdraad, de grote prins en de grote raad naar mijn huis gegaan. Hier hebben 'we tot laat in de nacht feestgevierd.

Vrijdag 7 maart was het schoolkarneval. 's Morgens zijn we naar de peuterspeelzaal geweest. De peuters hadden hier een soort jeugdzitting gemaakt. Hierna werd er gesprongen en gezongen, wat heel gezellig was. Ik werd gedecoreerd en heb een mooi schilderij van de peuters als aandenken gekregen. Om 13.00 uur moesten we weer op de school zijn. De optocht ging dit jaar richting Banholt. Ik werd in mijn draagstoel (die inmiddels was voorzien van wieltjes) richting Banholt gereden. Daar aangekomen werd er ook weer een soort zitting gehouden. Iedere klas had een optreden. Ik vond het optreden van juffrouw Hecker en haar klas het mooist, ik wist niet dat zij zo mooi kon zingen. Na de optredens werd er gehuldigd en kreeg Nicky de sleutel van de school overhandigd door meester Jööbses; hij was nu de baas over de school. Na dit alles werd er gesprongen en gezongen en omstreeks 19.00 uur zijn we met de bus van mijn vader naar huis gegaan om iets te eten, want om 20.00 uur moest ik weer in het caféé zijn voor het Ow Wieverbal. Meester Aarts, meneer Bouschoms, de juffrouwen Ingrid, Nel, Hecker en Seibers waren ook nog even bij mij geweest om gezellig na te praten over de schoolkarneval.

Op het Ow Wieverbal was het gezellig druk. Er waren veel mommen. Zo had je een groep tennissers, kabouters (Frank & Marc), heksen, een schoenpoetser, een mijnwerker, prinsenpaar en nog veel meer. Om 24.00 uur moesten de maskers af en werden de prijzen bekend gemaakt. De eerste prijs ging naar Sonja den Os, de tweede naar Frank en Marc, en de derde prijs ging naar Wim Weusten. Er werd ook nog een orginaliteitsprijs uitgereikt. Die ging naar het prinsenpaar (Didier & Jimmy). Hierna werd er nog flink gefeest o.l.v. DJ Mark. Om 02.00 uur was het afgelopen bij Huub en zijn we naar prins Peter de 4de geweest om iets te eten en te drinken.

Op zaterdag werden we om drie 's middags in Margraten verwacht. We zijn er met taxi's naar toe gereden. Eerst werden alle prinsen hier welkom geheten. Hierna werd de koe opgelaten en toen was er een optreden van Pierre Cnoops in het gemeentehuis. Vervolgens werd er polonaise gelopen en om 18.00 uur zijn we nog naar de frituur gegaan, waar Jackie Quanten een halve pot zout op zijn frieten heeft geschud. Toen zijn we naar huis gegaan.

Op zondag om 10.00 uur gingen we naar de hoogmis met de grote prins en met de grote en de jeugdraad. Na de mis gingen we naar de zaal en hier kregen wij iets te drinken. De grote raad kreeg er spek met ei. Om 12.00 uur ging ik met de jeugdraad naar mijn huis. Hier kregen we frieten met knakworst. Om 14.00 uur kwam de prins Peter de 4Jc samen met de grote raad en de kapel mij thuis ophalen. Om 15.00 uur ging de optocht door het dorp. \V'e brachten een bezoek aan de oudste inwoners van Mheer; dit waren Anna Darding en dhr. Sjeng Sneepers oftewel Sjeng Pos. Hierna gingen we naar de zaal waar er gehost en gesprongen werd. Ik heb toen samen met prins Peter de Vierde het liedje De hennekeJ de loch in gezongen op het podium. Iedereen kon er pannekoeken eten zoveel als hij wilde. Voor de jeugd was er een grabbelton en werden er zakjes snoep uitgedeeld. Om 22.00 uur gingen we nog naar mijn residentie, waar je nog tot laat in de nacht de muziek kon horen klinken. Dit was voor mij de leukste dag.

Karnevalsmaandag. De optocht. Wat had ik me hier op verheugd. Ik mocht nu bovenop de prinsenwagen staan en snoep uitgooien. De optocht was geweldig, het weer was goed en de groepen waren heel mooi. Zo had je een groep Chinezen, de Strontvliegen, de Eenden, de Arenamollen, de Schapenstal en nog veel meer. Na de optocht gingen we caféé de Smidse binnen om de prijzen bekend te maken en hierna gingen we richting de zaal. Rond 22.00 uur was het afgelopen.

Karnevalsdinsdag. Om 20.00 uur 's avonds gingen we prins Peter de 4Jc ophalen. Vervolgens gingen we naar Huub Quanten en om 22.30 uur gingen we naar Marco Dassen. Om 24.00 uur was het officieel afgelopen met de drie dolle dagen van karneval. Ik moest nog drie leuke en drie minder leuke dingen zeggen over de karneval. Eéén minder leuk was dat de karneval weer voorbij was. De drie leuke dingen waren: 1. het goede weer; 2. dat iedereen zo goed heeft meegedaan; 3. miene pap dèè gief u rundsje.

Dit was voor mij karneval1997.

Alaaf!!

Oud Jeugdprins Baudouin d'r 1ste



1998 Roy van Gerven

Preens Roy d'r 1ste

Ik weet nog heel goed dat mijn moeder me op een vrijdag na schooltijd zei dat ik prins werd. Vanaf toen was ik best wel nerveus en kon bijna niet wachten op de 'keenderzitting'.

Uiteindelijk kwam de dag dat ik een pak ging zoeken. Na een klein uurtje reizen kwamen we in een klein winkeltje waar ik een keuze gemaakt heb. Toen ik uitgeroepen moest worden, kwam er een onheilspellend bericht dat luidde: de oude leden van de jeugdraad hadden de nieuwe prins ontvoerd! Maar de jeugdraad liet zich niet kisten en had geheimagent 0011 ingehuurd. Hij ging mij zoeken en na een paar minuten had hij mij gevonden. Op weg naar het podium had ik het best wel warm vanwege een masker en nog een lange jas om me heen. Uiteindelijk kwamen de woorden 'preens Roy der 1 stc' en dat was een enorme opluchting.

Dit is echt iets wat ik nooit meer zal vergeten. De andere dagen gingen jammer genoeg veel te snel voorbij. Ik weet nog goed dat ik altijd tot het laatst wilde blijven. Maar ja, dat lukte helaas niet altijd!

Alaaf!


1999 Rob Senden

Preens Rob d'r 2de

ene gewoeëëne aovend.

Op aene aovend kreeg ich van mieng owwersj te hure dat ich jeugdpreens zow were. Doe wor ich hiel bliej.

D'r daag van 't oetrope (Kling zitting)

lch wor d'r gaanse dag al zenewechtig. Mèè wie ich, vlak Vlir dat ich waart oetgerope, in d'r oUo zaat, mit mie 'Alien-masker' op en aene lange jas aa, wor ich nog vääööl zenewechtiger. Wie ich oet d'r oUo stapde sjtong ich pis an mieng inkele in d'r sjnieëë. Twie gangsters (Aod jeugdraodslede) braachte mich de scèène op. Achter ae ruimtesjeeëëp moes ich d'r rengejas en 't masker aafdoeëë.

D'r leider Maurice wor zoe entesjas dat heezelf in de plaatsj van vorst Frans mich oetreep es Preens Rob d'r Twiede.

Daags d'rnao Daags d'rnao kaomde de lede van d'r jeugdraad, e paar van d'r groete raad en get vrun mie hoes versere. De gaanse kamer laag vol vaal mit opgeblaoze belonne. 't Hoes waart verseerd mit sjlingers, belonne en leechsjlingers. 't Zaag prachtig oer.

 

De Karneval zelf,

De karneval zelf wor 't echte waerik, mèèh waal vermeujend; vreug opsjtoa en es litste opblieve.

't Vriedes: Ow Wieverbal, dat wor ech hiel gezellig en druk, vääööl polonaises, vääööl zaate luuj en vääööl meziek.

't Zotterdes: Nao 't gemeentehoes, dao hub v'r os och hiel gooëëd verrnak. Saoves hub v'r d'r Sjraveler opgelatte en dat wor och wet hiel gezellig.

D'r Zoondig: Vreug op Vlir nao de karnevalsmis te goa. Daonao hub v'r krap en ei gegette in d'r zaal en daonao zunt v'r nao mie hoes gegange urn

nUt d'r Jeugdraad friete nUt frikedelle te eate. De kapel kaam os aafhoale Vlir d'r klinge op toch, alling wor veer e bietsje laat want ich waal ming opa's en mieng oma nog decorere. Gander dae klinge optoch how v'r de groetste sjpas.

Mondig: Op d'r groete optoch how ich mich verheugd; sjnoep genog en bruuje mer.

't Wor ing fantastische Karneval!

Alaaf!

Prins Rob d'r 2de

2000 Stephan de Bie

Preens Stephan d'r 2de

Mij is gevraagd om de hoogtepunten van mijn jaar als jeugdprins te beschrijven. Ik vind het moeilijk om een hoogte . punt te kiezen. Het hele jaar als jeugdprins was één groot hoogtepunt. Eigenlijk had ik niet verwacht dat ik ooit jeugdprins zou worden.

Twee weken nadat wij ons hadden opgegeven, zou de nieuwe jeugdprins een telefoontje kunnen verwachten. Omdat ik na drie weken nog niets gehoord had, dacht ik dat ik geen prins zou worden. Maar gelukkig had ik het mis. Het lot was op mij gevallen en daar was ik heel erg blij mee. Het was wel moeilijk om dit geheim te houden, vooral omdat de andere leden van de jeugdraad op allerlei manieren er achter probeerden te komen wie prins zou worden.

Maar eindelijk kwam de dag dat ik zou worden uitgeroepen. Een speech houden voor een zaal vol met mensen vond ik wel spannend. Het was leuk om te zien dat iedereen verbaasd was dat ik deze speech in het dialekt hield. Vanaf deze dag leek het alsof alles heel snel voorbij ging.

Overal waar ik als jeugdprins mee naar toe mocht, ben ik ook meegegaan. Voor het grootste deel was dat samen met prins Kees d'r 1 stc en later ook nog even met prins Mark d'r 1 stc. In Voeren zorgden de Sjravelerre voor de echte stemming. Om 12.00 uur 's nachts werd ik op de schouders van de grote raad in de polonaise meegedragen: dit was voor mij een onvergetelijke verjaardag.

Mijn prinsenjaar vloog voorbij en het afscheid kwam jammer genoeg steeds sneller in zicht. Mijn afscheidszitting was heel er mooi en leuk, maar het was helaas mijn laatste dag als Prins. Ik hoop dat ik ooit nog eens grote Prins mag worden

(p.S. over drie jaar ben ik 18 jaar)


allaaf Jeugdprins Stephan d'r 2de

 

 

2001 Bart Senden

Preens Bart d'r 1ste

Dat ich op dae zoondig i februari es Jeugdpreens 2001 zow oetkomme wor Vlir vääööl luuj mesjie ging verrassing, meh dommit wor ut plezeer Vlir mich toch neet minder. lch wor zoe gelukkig wie ae klae keend, zigk mer. En wie doe och nog acne gaanse haar luuj mit op haem aa ginge voelt ich mich gaans d'r Kööning.... uh d'r Preens te riek.

Mit de Camevalsdaag deeg deer allemaal uch bis vur zoe gek määöögelijk oet te ziëë, en ich mot zigke: 'Dat is uch goad geluk 

Sommige luuj deege get minder hun bis en die zaoge nog gekker act, oemit kh alling mer wil zigke dat ich 't geveul how dat gaans Mhaer acne gekke boel waar.

lch wil uch allemaal bedaanke vur 't fie jaar dat deer mich bezöörrigd hubt en sjpesjaal wil ich bedaanke eederae dae, wie dan och, get mit de Jeugdcameval i Mhaer te make bat, vööraal d'r Maurice en d'r Peppie, die nicks tevääööl is urn 't d'r Jeugdpreens nao ziene zeen te make.

alaaf van Preens Bart d'r 1ste

 




2002 Luc Debeij 4* 11

Jubileumpreens Luc d'r 1ste

Zoe wie eeder jaar waar och dit jaar op der uursjte dinsdig noa der 11 de van der 11 de de jaarlijkse vergadering van der  jeugdroad. Dit jaar waar dit ing hiel sjpesiaal vergadering, want der jong dit op dizze daag oetgeloot zou weere dèè zou der 44ste J eugdpreens van ut Jeugds jravelerre- Riek goe weere.

U paar daag later ging bie os hèèèèm der tillefoon en mieng mam naam dèèèè aan. Ut waar der Maurice Beckers en es dèè belt in de twiede of de derde week van november dan witste miestal wie laat dat ut is. Dèèèè bra eh ut verlossende woord: ich zow Jubileumpreens uvver ut Jeugdsjravelerreriek goe weere. Ich waar doa hiel erg bliej mit, mèèh doa waar nog get wat ich hiel sjiek voont, want Maurice zag toen nog e geheim wat nog gaar ginne miensj in Mhèèèèr wis en dat waar ut volgende: 'Veer gunt ut saame doe mit de karneval.' Dit koes mèèr ein deenk betèèkene: ich wees noe och wèèèè dit jaar groete preens zow weere. Zoe ging Vlir mich u bietsje inne lestige tied in, want noe moes ich twie dinger geheim goe howwe.

U paar daag noa dit berich ging ich mit mieng mam noa Mestreech vut mie preensepekske oet te zeuke. Dit is oeteindelijk u hiel sjiek pekske gewoore, mèèh doa waar nog èèèèn probleem, want de preensemutsje die ze in dèèèè weenkel hawwe die voont ich gaar niet sj oen. Toen hèèèèt mieng mam wer opgebeld noa ut jeugdroadcomitéé mit de vraag of die inne we enkel weeste oe ze waal sjoen preensemutsje verkochte. Op inge zotterdig noa dit tillefeunsje sjtopte de bekinde roei bus van d'r Patriek Vlir gun deur. Mieng mam en ich sjtapde in en saame mit Maurice en Peppie ginge veer noa Maaseik (dat is op ut Belsj) oe veer ing fieng preensmutsj hubbe oetgezeuk.

Twie mant later, op zoondig 3 fibberwari wo ar ut dan zoe wiet: de jubileumzitting van de Jeugdsjravelerre. Urn illuf op twie reep vorst Frans der Jeugroad en (toen nog) preens Bart d'r 1ste noa boove en koes de zitting beginne. Toen de pauze aangebroke waar, keem der Patrick der Luc van Neer en mich haole urn noa de bus te goe. Mit de bus woert toen noa os hoes gevaare, oe mieng tant al op mich sjting te wachte urn mich urn te kleijje. Noa ing menuut of twintig belde der Maurice (toen Preens Maurice der 1 stc) op en zag dat alles veerdig wo ar. Veer sjtapde in de bus en voerte noa der veuringank van der zaal. Doa sjtinge de oud-jeugdpreense klaar urn mi eh versjtopt in inge lange chinese draak noa ut podium te bringe. Die oud-jeugdpreense woare hiel enthousiast en op ing swingende meneer woert ich noa boave gebrach, meh èèèènmoal boave op ut podium koes ich nog neet oetkomme, want iersj woerte alle oud-jeugdpreense nog eens aan de luuj veurgesjtilt deur vors Frans van Proemeren. Toen es lis te preens Bart van 2001 nog ins veurgesjtilt wa or, keem ut groete moment Vlir mich. leh woert bevrijd oet der draak en doa sjting ich dan Vlir inge volle zaal es jubileumpreens Luc der 1 stc. De kapel sj peulde 'Lang zal hij leve' en op ins woert ich deur twee oud-preense (d'r Fonny en d'r Paul) op de sjouwers gepak.

Toen ich èèèènmoal aangekleijd woar en der scepter van vorst Frans haw gekreege koes de karneval Vlir mich beginne. Saame mit groete preens Maurice d'r 1 ste (oe ich hiel veul stjteun aan hub gehad en hee och aan mich) begoes ich op vriedig mit u bezeukske an de peutersjoel urn via de Aw \Vieverbal, ut ziekebezeuk, der sjlöötteluvverdrach op ut gemeentehoes, ut oploate van der Sjraveler, de keenderkarneval op zoondig en der groete optoch op mondig, tere eh te komme op karnevaldensdig bie de keender-AwWieverbal. Ut soavends urn 24.00 oor woar karneval 2002 dan aafgeloape en hub ich saame mit groete preens Maurice der 1 stc karneval 2002 aafgesjloote mit ut aafloate van der Sjraveler. leh hub van eedere daag hiel veul genoote, meh ut waar allemaal (te) sjnel urn gegange.

Mie regeerjaar is nog neet urn, want op 23 en 24 november sjtèèèèt ut jubileumweekemd nog vut de deur en ich hoop dat dit u hiel sjoen feestweekend gèèèèt weere. Wiejer hoop ich och dat de fes van mie regeerjaar nog sjuus zo sjiek en leuk zal weere es dat ich ut tot noc toe gehad hub.

inge driewerf Alaaf op os Mheerder jeugdkarnaval

Jubileumpreens luc d'r 1 ste



Een terugblik van 1993 tot 2002

Eind November 1992 - ik was net 20 jaar geworden - vroeg ik de vorst van KV de Sjravelerre, Frans van Proemeren, of ik lid kon worden van de grote raad van Elf. Toendertijd was dhr. Jean Schrijen nog de begeleider van de jeugdraad. In de week na de grote zitting kwam Frans van Proemeren mij mijn uniform brengen en zodoende kon ik de volgende zaterdag mijn opwachting maken als lid van de raad van Elf, tijdens een bezoek aan de grote zitting in Voeren.

Tijdens de vergadering van de grote raad op 10-11-1993 kwam ter sprake dat dhr. Jean Schrijen, wegens andere drukke werkzaamheden, zijn taak als leider van de jeugdkarneval niet meer kon vervullen, en zodoende werd in deze vergadering gevraagd of iemand anders van de grote raad zich genegen voelde om deze taak van Jean over te nemen.

Omdat ik toen al bijna een jaar lid was en tijdens karnaval 1993 Jean al een beetje had geholpen met de jeugdraad, besloot ik mij kandidaat te stellen voor deze functie.

Omdat er geen andere kandidaten waren werd ik toen dus leider van de jeugdraad, een functie die ik tot op heden nog met veel plezier doe.

Mijn eerste wapenfeit als leider van de jeugdraad was om zo snel mogelijk een vergadering van de jeugdraad bij elkaar roepen, want we zaten al in November en er was nog geen nieuwe jeugdprins voor 1994 gekozen. Deze vergadering zou gaan plaats vinden op dinsdag 18 November 1993 in caféé Quanten. Sindsdien is de datum voor de 'geheime vergadering van de jeugdraad' de eerste dinsdag of maandag na de llde van de llde en word deze ieder jaar afwisselend gehouden in café Quanten of in Taverne in de Smidse. Hierbij zijn dan aanwezig de vorst van de Sjravelerre, de jeugdcommissie en de ouders van de aftredende prins. Tijdens deze vergadering krijgen de jeugdraadleden nog een consumptie aangeboden.

Sinds 1993 zit bij de uitnodiging voor de vergadering van de jeugdraad een opgave formulier, waarmee diegenen die zich kandidaat willen stellen om jeugdprins te worden zich kunnen opgeven. Dit formulier kunnen ze dan tot uiterlijk drie dagen voor de vergadering inleveren bij de Jeugdcommissie, ondertekend door hun ouders. Tot 1997 werd de jeugdprins gekozen door de jeugdraad, maar vanaf 1998 (prins Roy I) wordt de nieuwe jeugdprins ieder jaar geloot door zijn voorganger.

Wanneer de jeugdraadleden dan naar huis zijn gegaan, gaan de vorst en de jeugdcommissie bij elkaar zitten. Dan wordt bekeken wie de eer heeft om de nieuwe jeugdprins te gaan worden. In diezelfde week nog pleeg ik een telefoontje naar de ouders met de bevestiging dat hun zoon jeugdprins zal worden en wordt er een afspraak gemaakt voor een gesprek met de vorst en de jeugdcommissie. De eerste ouders aan wie ik mocht vertellen dat hun zoon jeugdprins zou worden waren die van Boy Borger. Dit was een echt karnevalsgezin, want Peter was in 1991 nog grote prins geweest. Na Boy Borger volgden nog: Marc Gubbels, Frank van Laar, Baudouin Clairbois, Roy van Gerven, Robbie Senden, Stephan de Bie, Bart Senden en onze jubileumprins van dit jaar Luc Debeij.

Omdat het leiden van de jeugdkarneval teveel werk is voor éééén persoon, kwam er eind 1994 een tweede man bij de Jeugdcommissie, te weten Huub Vandewall. Op de grote zitting van 1995 werd echter tot mijn grote verbazing diezelfde Huub Vandewall grote prins, maar ondanks dit hebben dat jaar onze zaakjes toch goed kunnen regelen.

Sinds 1993 had de jeugdraad niet meer wat ze de jaren ervoor wel hadden, namelijk capes. Sinsdien hadden ze in plaats hiervan een zwart gilet. Maar in 1996 werd binnen de jeugdcommissie toch de wens uitgesproken, dat de capes weer terug zouden keren, omdat men vond dat de jeugdraad er kaal op stond. Door middel van een sponsorloop werden in augustus 1996 de nodige financiële middelen bij elkaar gebracht voor de aanschaf en het maken van deze capes. Tijdens de grote zitting van 18 januari 1997 kregen de leden van de jeugdraad van 'hun broers van de grote raad' hun schitterende nieuwe, lichtgewicht, capes overhandigd. Sinsdien kan iedereen de Mheerder Jeugdraad herkennen aan: de lichtrode cape, zwarte broek, zwart gilet, rode strik en rood-geel-groene steek.

Aan het einde van het jaar 2000 onderging de jeugdcommissie een wijziging, want Huub Vandewall bedankte voor het lidmaatschap hiervan. Hij werd opgevolgd door Patrick Quanten.

En nu staan we aan de vooravond van een uniek jubileumfeest: Vierenveertig jaar ononderbroken jeugdkarneval in Mheer. Een feest dat op zondag 3 februari 2002 werd ingezet met een schitterende jubileumzitting - waarbij de oud-jeugdprinsen zich van een supergoede kant hebben laten zien - en dat verder gestalte gaat krijgen in het weekend van 23 en 24 November 2002. Een feest waar twee jaar lang heel hard aan is gewerkt door de mensen van het jubileumcomité

Namens KV de Sjravelerre hoop ik dat allen die in de loop der jaren 'Sjravelereke' of 'Sjravelerinneke' zijn geweest bij dit feest aanwezig kunnen zijn en dat het een feest gaat worden waar wij als 'durpke Mheer' trots op kunnen zijn.

A Mheer kint ginne tippe Alaaf

Maurice Beckers

lid jeugdcommissie vanaf 1993 en grote prins 2002